System szkolenia snowboardowego w Polsce

kurs na instruktora snowboarduOd ponad czterech lat przy Polskim Związku Snowboardu działa specjalna Komisja Szkolenia. Zadanie przed nią postawione polega na szkoleniu kadry instruktorskiej, co de facto musiało zacząć się od zbudowania całego systemu szkolenia, który przedtem nie istniał w sformalizowanej formie. Cztery lata działalności Polskiego Związku Snowboardu pokazały, że Komisja jest w stanie podołać zadaniu. W tym krótki okresie udało się wykreować systematykę ewolucji techniki jazdy, stworzono hierarchię stopni instruktorskich, a ponadto przygotowano programy obozów i szkoleń, w tym wymogi kwalifikacyjne dla danych szkoleń. Oprócz tego udostępniono jeszcze materiały szkoleniowe. Na podstawie dorobku Komisji wyszkolono pierwsze grupy demonstratorów, pomocników instruktora i instruktorów, którzy z kolei założyli pierwsze Licencjonowane Szkoły Snowboardy stanowiące obecnie trzon organizacyjny systemu szkolenia. Najważniejsza w systemie szkolenia jest systematyka ewolucji i technik wypracowana przez Komisję. To o nią opiera się cały system.

Same przyjęte nazwy ewolucji mają tutaj znaczenie marginalne. Ważniejsze jest to, że w systemie szkolenia wydzielono trzy stopnie sprawności i trzy stopnie szkoleniowe. Najprościej rzecz ujmując, każdy stopień sprawności uzyskiwany jest po udowodnieniu, że posiada się odpowiednie umiejętności, czyli jest się w stanie wykonywać techniki i ewolucje przewidziane dla każdego ze stopni i robić to w sposób przewidziany w ich opisie przez Komisję. Uzyskanie wyższego stopnia sprawności warunkowane jest posiadaniem wszystkich niższych stopni.

instruktor jazdy na desceStopnie szkoleniowe są bezpośrednio związane ze stopniami sprawności. Demonstrator musi posiadać pierwszy stopień sprawności, pomocnik instruktora musi mieć stopień drugi, a instruktor musi posiadać stopień najwyższy. Dzięki temu można uniknąć sytuacji, że ktoś próbuje uczyć czegoś, czego sam nie jest w stanie dobrze zrobić. Trzeba w tym miejscu podkreślić, że zdobycie I i II stopnia sprawności nie jest warunkowane koniecznością odbycia żadnego kursu. Można się nauczyć wszystkiego samodzielnie i po prostu przystąpić do egzaminu. Wyjątkiem jest tutaj najwyższy stopień sprawności, ponieważ egzaminy są prowadzone tylko w ramach szkolenia na pomocnika instruktora. Przystępując do kursów instruktorskich i egzaminów na poszczególny stopień sprawności należy pamiętać, że za każdym razem wymagane jest wykonanie technik i ewolucji opisanych przez Komisję w zbiorze wymagań dla danego stopnia sprawności. Oznacza to, że ewolucje muszą być wykonywane tak, jak wynika z ich opisów, więc warto jest skorzystać z jakiegokolwiek szkolenia, by móc porównać swój sposób wykonywania danej ewolucji czy techniki z tym, co uznawane jest za wzór.